Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2019
Δάγλας Αριστειδης

Δάγλας Αριστειδης

Παρασκευή, 05 Ιανουάριος 2018 22:49

Η μάχη του αυτονόητου: Ισότητα ή ισοπέδωση;

Και να που φτάσαμε πάλι να συζητάμε για τα βασικά. Όχι μόνο στο δικό μας τομέα, αυτόν της υγείας, αλλά γενικότερα στα όσα συμβαίνουν καθημερινά με τη μορφή χιονοστιβάδας καταβαραθρώνοντας αξίες, προσωπικότητες, έννοιες, πολιτικές και κυρίως τη λογική και την αξιοπρέπεια των μη προνομιούχων συμπολιτών μας.

Οι κυβερνητικές επιλογές σε όλα τα επίπεδα, εφήμερες και ευκαιριακές ως επί το πλείστον, στρέφονται ευθέως εναντίον αυτών που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να υπηρετήσουν. Ο πήχης της ποιότητας σε όλες τις εκφάνσεις της άσκησης πολιτικής, έχει κατέβει σε σημείο ανησυχητικό υιοθετώντας με συνοπτικές διαδικασίες τη λογική της εξομοίωσης και της κονιορτοποίησης κάθε ίχνους αξιοσύνης, ενοχοποιώντας την αριστεία και στοχοποιώντας κάθε πολίτη που επιθυμεί να ξεχωρίσει προσπαθώντας για κάτι καλύτερο.

Σε όποιον τομέα κι αν κοιτάξει κανείς εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, η λειτουργία του κράτους έχει αποκτήσει έναν καθαρά διεκπεραιωτικό χαρακτήρα με ορίζοντα εξαιρετικά βραχύ, αποστερώντας από τη νέα γενιά την ελπίδα να αγωνιστεί για ένα καλύτερο μέλλον, μιας και το θεωρεί εκ προοιμίου υποθηκευμένο.

Έτσι, βλέπουμε να επανέρχονται επιτακτικά τα αιτήματα για την ικανοποίηση των πρωτογενών αναγκών αντί να αγωνιζόμαστε να κατακτήσουμε υψηλότερα στάνταρτς ποιότητας. Για παράδειγμα στο χώρο της υγείας, αντί να εστιάζουμε τις προσπάθειές μας για να αξιοποιήσουμε τα δεδομένα που αφειδώς προσφέρουν οι διεθνείς οργανισμοί και οι επιστημονικοί φορείς για τη βελτίωση των δεικτών και τη βελτιστοποίηση του επιπέδου της υγείας των πολιτών, επιδιδόμαστε σε έναν καθημερινό αγώνα εξασφάλισης των βασικών συνθηκών περίθαλψης, μη έχοντας ούτε το χρόνο, μα ούτε και την οικονομική δυνατότητα να πράξουμε αυτό που οι προηγμένες χώρες κάνουν.  Με άλλα λόγια οι στόχοι για ευημερία, μετουσιώθηκαν άρδην σε στόχους εφήμερους και αυτομάτως όσοι μιλάνε για όραμα χαρακτηρίζονται πλέον γραφικοί και αιθεροβάμονες.  

Αν κάτι φαντάζει δύσκολο να πραγματοποιηθεί, αντί να ενταθούν οι προσπάθειες, επιλέγεται η εύκολη λύση της κατάργησης και της παραίτησης. Προσφάτως είδαμε τον Υπουργό Παιδείας να καταργεί τις εκπαιδευτικές εκδρομές στο εξωτερικό γιατί όπως λέει στο σκεπτικό του,  πολλοί μαθητές αδυνατούσαν να τις παρακολουθήσουν. Αντί λοιπόν να βοηθήσει τους μη έχοντες να συμμετάσχουν στην εκπαιδευτική αυτή διαδικασία, στερεί απ’ όλους αυτό το προνόμιο στο όνομα της δήθεν ισότητας, που δεν είναι τίποτα άλλο από μια κυνική ισοπέδωση προς τα κάτω.

Βέβαια, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο απ’ το να αποδεχτούμε και να υιοθετήσουμε αυτές τις τακτικές ωσμωτικά, σιγά σιγά, πέφτοντας στην παγίδα του  μιθριδατισμού που καθημερινά μας σερβίρεται, απεμπολώντας τις κοινωνικές και τις επαγγελματικές μας διεκδικήσεις υπό τον φόβο μήπως χαρακτηριστούμε υπερβολικοί ή ακόμα ακόμα και γραφικοί.

Η σημαία των διεκδικήσεών μας και η απαίτησή μας για υψηλού επιπέδου δωρεάν παροχές στους πολίτες, δεν πρέπει να υποσταλεί. Ο πήχης των αξιών, της επιστήμης, της αξιοκρατίας, της αξιοσύνης και τελικά της ίδιας της δημοκρατίας, δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει μόνο μια κατεύθυνση, την ανοδική. Κάθε προσπάθεια για χάλκευση της ίδιας της λογικής πρέπει να πέσει στο κενό, κάτι που απαιτεί άμεση ενεργοποίηση του συλλογικού αντανακλαστικού της ομαδικότητας, της αλληλεγγύης και πρωτίστως της ανιδιοτελούς συναντίληψης.

Ας συστρατευτούμε στη μάχη της επικράτησης του αυτονόητου.

 

* Ο Άρης Δάγλας είναι ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας (ΠΑΣΥΝΟ) - ΕΣΥ και ο γενικός γραμματέας της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας (ΕΝΕ).

Το τελευταίο διάστημα, ολόκληρη η υγειονομική και η ακαδημαϊκή κοινότητα, παρακολούθησε με ενδιαφέρον μια εξαιρετικά ιδιότυπη διαμάχη ανάμεσα στη λογική και το παράδοξο: Από τη μια πλευρά, σύσσωμος ο κλάδος των νοσηλευτών του κλινικού και του εκπαιδευτικού τομέα προσπάθησε να τονίσει και να διατηρήσει τα αυτονόητα αναφορικά με τη δημοκρατική του εκπροσώπηση και με την επαγγελματική υπόσταση του τίτλου σπουδών του και από τη άλλη η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, έχοντας προφανώς πέσει θύμα κακών συμβουλών (και συμβούλων), επιχείρησε να παρέμβει με έναν κυνισμό που ξενίζει, στα εσωτερικά της ΕΝΕ και στις ήδη προκηρυγμένες της αρχαιρεσίες.

Τη στιγμή λοιπόν που τα προβλήματα στον χώρο της υγείας είναι πολλά και δυσεπίλυτα, την ώρα που οι εξουθενωμένοι  εργαζόμενοι καλούνται να σηκώσουν βάρος πολύ μεγαλύτερο από αυτό που τους αναλογεί, έρχεται η άστοχη και παντελώς αψυχολόγητη ενέργεια της ηγετικής ομάδας του Υπουργείου Υγείας, δηλαδή η ανάρτηση για διαβούλευση ενός πρόχειρου και εννοιολογικά διάτρητου σχεδίου νόμου, να πυροδοτήσει έναν αναίτιο και αχρείαστο εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Νοσηλευτών και των βοηθών τους. 

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν χώρεσαν τόσα λάθη σε τρεις σελίδες κειμένου. Η προχειρότητα με την οποία συντάχθηκε, αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν για κάθε «επίδοξο» νομοθέτη. Οι «υπερκόσμιες» πανηγυρικές εξαγγελίες για τον πολυθρύλητο «ενιαίο κλάδο» χωρίς καμία απολύτως πρόβλεψη για τα «εγκόσμια», όπως είναι τα ειδικά χαρακτηριστικά που καθορίζουν έναν οποιοδήποτε κλάδο (ειδικό υπηρεσιακό καθεστώς λειτουργίας, ειδικό μισθολόγιο με εφημερίες και όχι υπερωρίες, ιδιαίτερο σύστημα κρίσεων και προσλήψεων), έπεσαν στο κενό και βέβαια κατέστησαν προφανή τον σκοπό για τον οποίο συμπεριελήφθησαν στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο-παρωδία.

Το προαναφερθέν μνημείο προχειρότητας, πέραν της απερίσκεπτης ανάμειξης διαφορετικών κατηγοριών και εκπαιδευτικών βαθμίδων εργαζομένων στη μηχανή της ισοπέδωσης, επιχειρεί να θαυματουργήσει όπως ο Ιησούς στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, που πολλαπλασίασε τα πέντε ψωμιά και τα δυο ψάρια για να ταΐσει το πολυάριθμο πλήθος. Έτσι και ο νομοθέτης, με τρόπο υπερβατικό μιας και δεν μπήκε στον κόπο να μελετήσει τα «ταπεινά» οικονομοτεχνικά δεδομένα της ΕΝΕ, προέβλεψε την ίδρυση και λειτουργία εβδομήντα τεσσάρων (!!!) περιφερειακών τμημάτων αντί πέντε που λειτουργούν σήμερα, χωρίς να πει βεβαίως πού θα βρεθούν τα 3 εκατομμύρια ευρώ που χρειάζονται για τη λειτουργία τους.

Η απαρίθμηση των αλλεπάλληλων λαθών του νομοσχεδίου όμως, δεν είναι ο σκοπός του άρθρου μας. Άπαντες γνωρίζουν καλά, τόσο το σκοπό για τον οποίο γράφτηκε, όσο και την μηδενική αποδοχή που συνάντησε στις τάξεις των νοσηλευτών της χώρας.

Η κορύφωση των αντιδράσεων του νοσηλευτικού κόσμου, αποτυπώθηκε με τη μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο της 6ης του Οκτώβρη που κατέληξε στο Υπουργείο Υγείας. Εκεί, αντιπροσωπεία της ΕΝΕ συναντήθηκε με τον Υπουργό Υγείας, ο οποίος αφού άκουσε προσεκτικά τα όσα ελέχθησαν και αποδόμησαν άρθρο άρθρο το επίμαχο κείμενο, διαθέτοντας δημοκρατικά αντανακλαστικά και πολιτική εντιμότητα, δεσμεύτηκε να μην εμποδίσει την εκλογική διαδικασία της 2ης και 3ης του Νοέμβρη, και να καλέσει ευρεία σύσκεψη όλων των φορέων προκειμένου να ληφθούν αποφάσεις για τη μελλοντική οργανωτική δομή της ΕΝΕ, αφού πρώτα γίνουν όλες οι απαραίτητες οικονομικές μελέτες βιωσιμότητας και αφού διαπιστωθεί η αναγκαιότητα του νέου εγχειρήματος από τη νέα διοίκηση και τη γενική συνέλευση των αντιπροσώπων που θα προκύψουν από τις δρομολογημένες εκλογές. Επιπλέον, αναφορικά με τον «ενιαίο κλάδο», σαφώς δήλωσε ενάντιος στον εξισωτισμό και ότι σε καμία περίπτωση και με κανέναν τρόπο δεν θα επιχειρηθεί εξίσωση διαφορετικών εκπαιδευτικών βαθμίδων και τίτλων, αλλά κάθε κατηγορία θα διέπεται από διακριτή δέσμη χαρακτηριστικών.  

Σε κάθε περίπτωση, η απευθείας έκθεση των επιχειρημάτων μας  στον Υπουργό Υγείας όπως αποδείχτηκε ήταν εξαιρετικά χρήσιμη, γιατί όλα τα παραπάνω παράδοξα που προβλέπονταν στο νομοσχέδιο, είχαν σύμφωνα με την εκτίμησή μας, δοθεί διαθλαστικά από τη συμβουλευτική του ομάδα.

Τα τελικά συμπεράσματα βεβαίως, είναι ότι η σύνταξη των νομοθετικών κειμένων και κατ’ επέκταση η άσκηση της πολιτικής, δεν πρέπει να γίνεται με το θυμικό, αλλά με κριτήρια ορθολογικά, μακριά από κομματικές σκοπιμότητες και προσωπικές φιλοδοξίες «ημετέρων». Γενικότερα, η ηγεσία του κάθε Υπουργείου πρέπει διοικεί όλους τους εργαζομένους με ισονομία και δικαιοσύνη, ακούγοντας όλες τις απόψεις χωρίς αποκλεισμούς και δίχως  να κολλάει ετικέτες ακούγοντας ιδιοτελείς κραυγές…

Κλείνοντας, ας κρατήσουμε τη δέσμευση όλων για ειλικρινή διάλογο με την παρουσία του Υπουργού, ώστε να αποφύγουμε τις όποιες «διαθλάσεις», για τη θεσμοθέτηση όλων εκείνων των τομών, που θα βελτιώσουν -και όχι θα δυσχεράνουν- την λειτουργία των δημοκρατικά εκλεγμένων οργάνων εκπροσώπησης των Νοσηλευτών της χώρας.

Επόμενο βήμα, οι εκλογές μας στις 2 και 3 του Νοέμβρη.

* Ο Άρης Δάγλας είναι ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας (ΠΑΣΥΝΟ) - ΕΣΥ και ο γενικός γραμματέας της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας (ΕΝΕ).

Δευτέρα, 05 Σεπτέμβριος 2016 10:38

Η ανθρωποφαγία βασιλεύει στο ΕΣΥ...

Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι από τους διορισμούς των νέων διοικητών στα νοσοκομεία και τις δομές του ΕΣΥ, άρχισε ο χορός των αντικαταστάσεων των επιτελικών στελεχών των Υπηρεσιών των ιδρυμάτων και κυρίως της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας.


Στην αρχή δειλά δειλά και στην πορεία απροκάλυπτα, πολλοί νέοι διοικητές, ακολουθώντας τη συνταγή των προκατόχων τους, άρχισαν την καρατόμηση διευθυντριών και τομεαρχών, βασιζόμενοι στο άλλοθι των αναθέσεων βάσει των οποίων κατείχαν τις συγκεκριμένες θέσεις.

 

Τι κι αν ο νυν Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Χριστόφορος Βερναρδάκης, ανακοίνωσε θορυβωδώς προς κάθε κατεύθυνση και σε κάθε τόνο, ότι η δημόσια διοίκηση πλέον αλλάζει, με θεμέλιους λίθους την αξιοκρατία και τα «βαριά» βιογραφικά; Η κωλυσιεργία των ιθυνόντων και η ανεξήγητη καθυστέρηση των τυπικών κρίσεων για την υπαλληλική ιεραρχία που ανακοινώθηκαν για το 2018, έδωσαν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία στους νεοπαγείς διοικητές, να ακολουθήσουν την πεπατημένη των κομμάτων που πολιτεύτηκαν με τη λογική του κομματικού κράτους και να αναλάβουν δράση...

 

Από τα παραπάνω, ανακύπτει ένα φλέγον ερώτημα που απευθύνεται κυρίως στους διοικούντες τόσο το Υφυπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης, όσο και αυτό της Υγείας: Οι θέσεις των διευθυντών και τομεαρχών των Νοσηλευτικών (και των άλλων) Υπηρεσιών είναι πολιτικές ή πρέπει να καταλαμβάνονται από άξιους και ικανούς υπαλλήλους; Αν η απάντηση είναι το πρώτο σκέλος του ερωτήματος, τότε οι ως άνω αναφερόμενοι θα πρέπει να εξαιρεθούν δια νόμου από τις κρίσεις και να διορίζονται από την κυβέρνηση, στέλνοντας στον Καιάδα τις διακηρύξεις των κυβερνώντων περί αξιοκρατίας, διαφάνειας και ίσων αποστάσεων. Αν όμως η απάντηση είναι η τυπικά προφανής, τότε η δημόσια διοίκηση πρέπει να αφυπνιστεί άμεσα και αυτοί που την ασκούν να δώσουν πειστικές εξηγήσεις στους πολίτες, για ποιο λόγο επαναλαμβάνουν αυτά που καταδίκαζαν και κατήγγελλαν τόσα χρόνια.

 

Δε θα μπω στη διαδικασία να εξετάσω τις επιμέρους περιπτώσεις ή να αναφερθώ στα ποσόντα των αντικατασταθέντων ή αυτών που τους αντικατέστησαν. Αυτή η αρμοδιότητα περιγράφεται επαρκώς από το νομοθετικό πλαίσιο και ανήκει στα υπηρεσιακά συμβούλια των φορέων, τα οποία παραμένουν ανενεργά αναφορικά με τον ουσιώδη σκοπό για τον οποίο συνεστήθησαν. Ο πειρασμός της εξαγωγής συμπερασμάτων για την κωλυσιεργία και την καθυστέρηση των τυπικών κρίσεων για το 2018, είναι ομολογουμένως μεγάλος...

 

Απότοκο της παραπάνω διαπίστωσης, είναι το αποκρουστικό φαινόμενο της ανθρωποφαγίας και της εκδικητικότητας που εκδηλώνεται ολοένα και εντονότερα στα ελληνικά νοσοκομεία, διαμορφώνοντας μια κατάσταση εμπόλεμης σύρραξης και διαχωρισμού των εργαζομένων σε «δικούς μας» και «εχθρούς», στιγματίζοντας και πληγώνοντας βαθιά τις αξίες της αλληλεγγύης και της συναδελφικότητας.

 

Οι «ευνοημένοι» από το ομιχλώδες τούτο τοπίο, επιχαίρουν γιατί «ήρθε η σειρά τους» και οι αδικημένοι που αντικαταστάθηκαν, ακροβολίζονται στη γωνία της αναμονής της επανόδου στην εξουσία των πάλαι ποτέ διοικούντων.

 

Με βάση τα προεκτεθέντα, κάθε εκπρόσωπος της δημόσιας διοίκησης οφείλει να γνωρίζει, ότι οι πολίτες σέβονται τις αποφάσεις των κυβερνώντων, μόνον εφόσον εμπιστευτούν τις προθέσεις και τη δράση τους και πιστέψουν ότι βασίζονται σε κριτήρια διαφανή και κρυστάλλινα. Κανένας υπάλληλος δεν θα διαμαρτυρηθεί για την ιεραρχική του κατάταξη, αν δει ότι στη θέση πάνω από αυτόν τοποθετήθηκε κάποιος με περισσότερα μετρήσιμα βιογραφικά στοιχεία, ανεξαρτήτως κομματικών και πολιτικών πεποιθήσεων. Αυτό όμως, δε φαίνεται να το έχουν κατανοήσει ακόμα αυτοί που πρέπει.

 

Και ο διχασμός βασιλεύει...

 

* Ο Άρης Δάγλας είναι ο πρόεδρος της Πανελληνίας Συνδικαλιστικής Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας (ΠΑΣΥΝΟ) - ΕΣΥ και ο γενικός γραμματέας της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας (ΕΝΕ)

Τρίτη, 22 Δεκέμβριος 2015 13:02

Στο ίδιο έργο θεατές...

Από Αριστείδη Δάγλα

 

 

Συμπληρώνουμε περίπου ένα χρόνο διακυβέρνησης από τα κόμματα του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΕΛ, χρονικό διάστημα που θεωρείται ασφαλές για να βγουν ορισμένα συμπεράσματα. Ιδιαίτερα αν υπολογίσουμε ότι ο χρόνος που διανύουμε εν μέσω μνημονίων είναι αμείλικτος και δεν υπάρχει καμία πολυτέλεια εφησυχασμού και αδράνειας, τα μέχρι τώρα πεπραγμένα του επιτελείου του Υπουργείου Υγείας χαρακτηρίζονται ως ιδιαιτέρως αναιμικά και πενιχρά.

 

Οι πολίτες, παρότι επί σειρά ετών πλήρωναν αδρά τις ασφαλιστικές τους εισφορές συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται ως οι παρίες του συστήματος και η προαναγγελλόμενη ενίσχυση του κοινωνικού χαρακτήρα του κράτους έμεινε απονευρωμένη και άκυρη να αιωρείται μεταξύ τηλεοπτικών παραθύρων και προεκλογικών εξαγγελιών.

 

Η Ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, φαντάζει όχι μόνο αδύναμη να εφαρμόσει τα αυτονόητα αλλά ακόμα και να αντιληφθεί πού πρέπει να δώσει προτεραιότητα. Έχοντας κληρονομήσει ένα βουνό προβλημάτων, αντί να αξιοποιήσει το υπάρχον αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό με τρόπο αντικειμενικό, επιδίδεται σε μια προσπάθεια δόμησης ενός κομματικού κατεστημένου, επαναλαμβάνοντας τις -καταδικασμένες από τους πολίτες -πρακτικές των προκατόχων της.

 

Οι ελλείψεις σε ανθρώπινους πόρους έχουν από καιρό υπερβεί τα όρια της επικινδυνότητας για τη δημόσια υγεία και η προτεραιότητα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων καθορίζεται από το βαθμό της δημοσιότητας που λαμβάνει το κάθε ζήτημα που ανακύπτει.

 

Χωρίς να μακρηγορούμε, μπορούμε να πούμε ότι οι ιθύνοντες του χώρου, ευρίσκονται στο μέσον ενός δύσβατου λαβύρινθου και αντί να ψάξουν ορθολογικά να βρουν την έξοδο περπατώντας με προσοχή, αυτοί προσπαθούν να εξέλθουν, επιχειρώντας να τρυπήσουν τους τοίχους, χωρίς εν τούτοις να διαθέτουν κανένα από τα απαιτούμενα εργαλεία, πέραν των πολεμικών παιάνων που ακόμα άδουν λόγω κεκτημένης ταχύτητας.

 

Γενικότερα, τόσο η κυβέρνηση όσο και οι επιμέρους ηγεσίες των υπουργείων, δεν έχουν άλλη λύση παρά να απευθυνθούν χωρίς υστεροβουλία στην κοινωνία, αυτή τη φορά όμως με ειλικρίνεια, μακριά από διχαστικά και απατηλά ψευδοδιλλήματα, με μόνο σκοπό την προοπτική επανίδρυσης ενός ανθρωποκεντρικού κράτους.

 

Αν βέβαια έχει απομείνει κάτι το «αριστερό» απ' τις προεκλογικές εξαγγελλίες, στο δισάκι του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Κοντός ψαλμός...

 

* Ο Αριστείδης Δάγλας είναι ο γενικός γραμματέας της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας (ΕΝΕ).