Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2018
Νίνα Κομνηνού

Νίνα Κομνηνού

Νέα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα του venetoclax σε συνδυασμό με rituximab για τους ασθενείς με υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία.

 

Για πρώτη φορά στο πλαίσιο του 59ου Συνεδρίου της Αμερικανικής Αιματολογικής Εταιρείας παρουσιάστηκαν τα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας από τη μελέτη MURANO, μια διεθνή, πολυκεντρική, ανοικτή, τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3 για το venetoclax σε συνδυασμό με rituximab, συγκριτικά με bendamustine σε συνδυασμό με rituximab για ασθενείς με υποτροπιάζουσα ή ανθεκτική Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ).

 

Τα αξιολογούμενα από τον ερευνητή αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ασθενείς με υποτροπιάζουσα/ανθεκτική Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ), πέτυχαν σημαντικά παρατεταμένη διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) με το venetoclax σε συνδυασμό με rituximab [διάμεση PFS, δεν επιτεύχθηκε] σε σύγκριση με bendamustine σε συνδυασμό με rituximab [διάμεση PFS, 17.0 μήνες· λόγος κινδύνου, 0.17· 95% CI, 0.11–0.25· P<0.0001].1

 

Η παρατεταμένη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) που εκτιμήθηκε στους 24 μήνες, ήταν 84,9% με venetoclax και rituximab έναντι 36,3% με bendamustine και rituximab.1 Επιπλέον, παρατηρήθηκε σταθερή βελτίωση της παρατεταμένης διάμεσης επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) σε όλες τις υποομάδες ασθενών που αξιολογήθηκαν στη δοκιμή, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με έλλειψη 17p [λόγος κινδύνου 0.14· 95% CI, 0.06–0.33].1

 

 «Αυτή η πρωτεύουσα ανάλυση της μελέτης MURANO έδειξε σημαντική βελτίωση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) με venetoclax και rituximab έναντι bendamustine με rituximab, με ομοιόμορφα αποτελέσματα σε όλα τα υποσύνολα ασθενών που αξιολογήθηκαν», δήλωσε ο John Seymour, M.D. στο Αντικαρκινικό Κέντρο Peter MacCallum & στο Νοσοκομείο Royal Melbourne στην Αυστραλία και κύριος ερευνητής της μελέτης MURANO.  «Βάσει των δεδομένων αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της εν λόγω μελέτης, ο συνδυασμός venetoclax και rituximab έχει τη δυνατότητα να προσφέρει ένα νέο σχήμα χωρίς χημειοθεραπεία για ασθενείς με υποτροπιάζουσα/ανθεκτική Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ). Εξακολουθούμε να παρακολουθούμε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα στους ασθενείς της μελέτης προκειμένου να συλλέξουμε περαιτέρω δεδομένα και πληροφορίες».

 

Σε εξέλιξη βρίσκεται η υποβολή εγκριτικών φακέλων στις ρυθμιστικές αρχές, με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης MURANO για τον εν λόγω συνδυασμό χωρίς χημειοθεραπεία.

 

Σχετικά με το Venetoclax

Το venetoclax έχει λάβει έγκριση στην Ε.Ε ως μονοθεραπεία για τη θεραπεία της Χρόνιας Λεμφοκυτταρικής Λευχαιμίας (ΧΛΛ) παρουσία έλλειψης 17p ή μετάλλαξης στο ΤΡ53 σε ενήλικους ασθενείς, οι οποίοι δεν είναι κατάλληλοι ή έχουν αποτύχει σε θεραπεία με έναν αναστολέα του μονοπατιού του υποδοχέα των Β-λεμφοκυττάρων.

Επίσης, για τη θεραπεία της ΧΛΛ απουσία έλλειψης 17p ή μετάλλαξης στο ΤΡ53 σε ενήλικους ασθενείς, οι οποίοι έχουν αποτύχει τόσο σε ανοσοχημειοθεραπεία, όσο και σε θεραπεία με έναν αναστολέα του μονοπατιού του υποδοχέα των Β-λεμφοκυττάρων.3 Είναι ένας από του στόματος  λαμβανόμενος αναστολέας της πρωτεΐνης BCL-2 που στοχεύει μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη του οργανισμού, η οποία ονομάζεται BCL-2.2,3 

Σε ασθενείς με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ), η BCL-2 μπορεί να συσσωρευτεί και να αποτρέψει τη φυσική αυτοκαταστροφή των καρκινικών κυττάρων.2,5 Στοχεύει την BCL-2 προκειμένου να συμβάλει στην αποκατάσταση της διαδικασίας της απόπτωσης.2,5 Μέσω της απόπτωσης, ο οργανισμός επιτρέπει στα καρκινικά κύτταρα και στα υγιή κύτταρα να αυτοκαταστρέφονται.2,3

Το venetoclax αναπτύσσεται από την AbbVie και την Genentech, μέλος του Roche Group. Στις ΗΠΑ διατίθεται και από τις δύο εταιρείες, ενώ σε όλες τις υπόλοιπες χώρες διατίθεται από την AbbVie. Οι εταιρείες έχουν αφοσιωθεί από κοινού στην έρευνα της BCL-2 με το venetoclax, το οποίο αξιολογείται επί του παρόντος σε κλινικές μελέτες για τη θεραπεία πολλών αιματολογικών καρκίνων.

 

Παραπομπές:

 

1. American Society of Hematology 59th Annual Meeting and Exposition; December 9-12, 2017; Atlanta, GA. (2017). LBA-2 Venetoclax Plus Rituximab Is Superior to Bendamustine Plus Rituximab in Patients with Relapsed/ Refractory Chronic Lymphocytic Leukemia - Results from Pre-Planned Interim Analysis of the Randomized Phase 3 Murano Study. https://ash.confex.com/ash/2017/webprogram/Paper109076.html. Accessed November 2017.

2. Venclexta (venetoclax) [Package Insert]. North Chicago, Ill.: AbbVie Inc.

3. Venclyxto (venetoclax) Summary of Product Characteristics. December 2016.

 

 

 

 

Ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης, γεμίζει το μυαλό της γυναίκας με ερωτήσεις. Τι πρέπει να ξέρει κάθε γυναίκα για αυτήν την ειδική περίοδο της ζωής της; Πώς θα προστατευθεί από την επιλόχεια κατάθλιψη και ποια είναι τα οφέλη του θηλασμού; Ποια είναι τα πιο συχνά προβλήματα που μπορεί να παρουσιάσει ένα βρέφος και πώς αντιμετωπίζονται;

 

Οι διατροφικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες του παιδιού, τα μικρά και σοβαρότερα προβλήματα υγείας που μπορεί να εμφανίσει στα σχολικά του χρόνια (διαβήτης, άσθμα, προβλήματα στον σκελετό, παθήσεις στα μάτια) απασχολούν κάθε γονέα. Ποια εμβόλια πρέπει να κάνει και πότε; Πότε απαιτείται καρδιολογικός έλεγχος και πότε έλεγχος χοληστερίνης;  Τι πρέπει να κάνει ο γονιός αν το παιδί του έχει ΔΕΠΥ ή δυσλεξία ή αν υφίσταται bullying  στο σχολείο;

 

Ακόμη πιο δύσκολη φαντάζει για τους περισσότερους γονείς η περίοδος της εφηβείας: Την ώρα που ο έφηβος βιώνει σημαντικές σωματικές και πνευματικές αλλαγές και αναζητά τη σεξουαλικότητά του, μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα όπως η ακμή που μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αυτοπεποίθησή του.

 

Τα παραπάνω θέματα θα αναλυθούν από διακεκριμένους ομιλητές, στο πλαίσιο του ΔΥΟ FORUM που πραγματοποιείται φέτος για τρίτη χρονιά, στις 17 & 18 Μαρτίου στο Ζάππειο Μέγαρο, με την υποστήριξη περισσότερων από 20 επιστημονικών εταιρειών, το περιοδικό ΔΥΟ και τη ΖΙΤΑ Medical Management.

 

Με το σύνθημα "Ανοίγουμε την υγεία στην κοινωνία", το ΔΥΟ FORUM είναι μία μοναδική ετήσια διοργάνωση που πλέον έγινε θεσμός. Διοργανώνεται για τρίτη χρονιά με στόχο την πρόληψη, δίνοντας την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να ακούσουν και να ρωτήσουν κορυφαίους επιστήμονες σχεδόν για κάθε θέμα που απασχολεί τον άνδρα και τη γυναίκα, σε σχέση με την υγεία, τη διατροφή και την ομορφιά τους, αλλά και για την φροντίδα του παιδιού και του εφήβου!

 

Για δύο ολόκληρες ημέρες σε τρεις παράλληλες αίθουσες θα αναλύονται θέματα για τον άνδρα, τη γυναίκα και το παιδί.

 

Στο ειδικά διαμορφωμένο τμήμα για το παιδί, οι μαμάδες θα μπορούν να συμβουλευτούν ΔΩΡΕΑΝ παιδιάτρους, παιδοαλλεργιολόγους, παιδοχειρουργούς, παιδοορθοπαιδικούς, παιδοενδοκρινολόγους, Ω.Ρ.Λ, παιδοψυχιάτρους κ.λπ. για κάθε θέμα υγείας που τους απασχολεί.

Στον ίδιο χώρο, μαίες θα συμβουλεύουν τις νέες μητέρες για θέματα θηλασμού, περιγεννητικής, ψυχοπροφυλακτικής και ψυχοθεραπευτικής φροντίδας.

 

Για πρώτη φορά φέτος, το ΔΥΟ FORUM βάζει σαν στόχο την πρόληψη και στη Θεσσαλονίκη και υποδέχεται το κοινό της πόλης στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο, στις 24 & 25 Νοεμβρίου 2018!

 

Αν η υγεία, η διατροφή και η ομορφιά είναι στις βασικές σας προτεραιότητες, το  ΔΥΟ FORUM στο Ζάππειο Μέγαρο στις 17 & 18 Μαρτίου και  στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο στις 24 & 25 Νοεμβρίου! 

 

Για περισσότερες πληροφορίες για το forum επισκεφθείτε τη διεύθυνση www.dyoforum.gr

 

Τρίτη, 30 Ιανουάριος 2018 12:48

Ανάπλαση του δέρματος με το Cicaplast Gel B5

Το δέρμα μπορεί να τραυματιστεί με αμέτρητους διαφορετικούς τρόπους. Είτε έχουν προκύψει από ένα ατύχημα στο σπίτι, στον κήπο, ή κάνοντας κάποιο σπορ, όλοι αυτοί οι τραυματισμοί, που είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ενδέχεται να αφήσουν το δέρμα αποδυναμωμένο, καταπονημένο ή καταβεβλημένο. Μερικά τραύματα, ωστόσο, είναι πιο σοβαρά και φτάνουν πιο βαθιά, υποβάλλοντας το δέρμα σε γεωμετρικά αυξανόμενες βλάβες. Και το ζήτημα αυτό είναι κάτι που αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι σήμερα. Ο λόγος; Πέραν των εκατομμυρίων χειρουργικών επεμβάσεων που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο για ιατρικούς λόγους, παρατηρείται επίσης ραγδαία άνοδος των αισθητικών διαδικασιών και επεμβάσεων.

Το 21% του έργου των δερματολόγων σήμερα συνίσταται σε αισθητικές διαδικασίες. Πραγματοποιούνται 11 εκατομμύρια αισθητικές χειρουργικές επεμβάσεις κάθε χρόνο.

Μετά από έναν τραυματισμό ή μια επέμβαση, το δέρμα απογυμνώνεται. Ο δερματικός φραγμός του είναι σχεδόν ανύπαρκτος. Είναι εξαιρετικά ευάλωτο απέναντι στους εξωτερικούς επιθετικούς παράγοντες και παρουσιάζει αίσθηση έντονης δυσφορίας. Είναι λοιπόν απαραίτητο να βελτιστοποιηθεί η ανάπλασή του, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή επούλωσή του στο ελάχιστο δυνατό χρονικό διάστημα.

Μετά από μια επέμβαση, κι αφού αφαιρεθούν τα ράμματα, οι άνθρωποι μένουν με μια ουλή που, πολλές φορές, είναι κόκκινη, πρησμένη και επώδυνη. Και φοβούνται ότι η αντιαισθητική αυτή ουλή θα τους θυμίζει πάντα την επέμβαση στην οποία υποβλήθηκαν, ή, στην περίπτωση μιας αισθητικής επέμβασης, ότι θα τους "προδώσει". Γενικότερα, χωρίς την κατάλληλη φροντίδα, οποιαδήποτε πληγή μπορεί να "κλείσει άσχημα", οδηγώντας σε διάφορα προβλήματα όπως αντιαισθητικές ουλές, επίμονη ερυθρότητα και οίδημα, ακαμψία και συμφύσεις

 

Το CICAPLAST GEL B5 λειτουργεί σαν ένα αόρατο "τσιρότο", για να καταπραΰνει, να προστατεύσει και να επανορθώσει το δέρμα, όταν αυτό είναι πιο ευάλωτο. Αυτό το τζελ με βάση τη σιλικόνη βοηθά το δέρμα να αναπλαστεί, ακόμα και μετά από μια αισθητική διαδικασία ή μια επέμβαση. Ο στόχος; Να βοηθήσει στην όσο το δυνατόν πιο καλαίσθητη όψη των ουλών.

 

Οι 3 ειδικές ενδείξεις είναι:

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ

 

Όταν το δέρμα έχει αποδυναμωθεί ή καταπονηθεί λόγω κάποιου ατυχήματος στο σπίτι ή σε κάποιο άθλημα και χρειάζεται ράμματα, το προστατευτικό αυτό τζελ θωρακίζει την πληγή και επιταχύνει την επούλωση, για να μειώσει τον κίνδυνο αντιαισθητικών σημαδιών

 

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Οι πλαστικοί χειρουργοί συνιστούν την επικάλυψη του δέρματος με μια προστατευτική σύνθεση, εμπλουτισμένη με ουσίες που επιταχύνουν την επιδερμιδική ανάπλαση, για βέλτιστα δυνατά αποτελέσματα. Δοκιμασμένο μετά από επεμβάσεις.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Οι χειρουργοί συνιστούν το τακτικό μασάζ, αμέσως αφού αφαιρεθούν τα ράμματα και στεγνώσει η πληγή. Το Cicaplast B5 έχει τζελ υφή, με βάση τη σιλικόνη, που διευκολύνει το μασάζ, για άμεση καταπράυνση και βέλτιστη επούλωση.

 

 

Άκρως εντυπωσιακά είναι τα αποτελέσματα της ενδιάμεσης ανάλυσης της νέας κλινικής μελέτης για την ανοσο-ογκολογική θεραπεία, pembrolizumab, σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα.

Σύμφωνα με αυτά, η χορήγηση του συνδυασμού pembrolizumab με πεμετρεξίδη και σισπλατίνη ή καρβοπλατίνη ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με μεταστατικό μη πλακώδη μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, είχε ως αποτέλεσμα σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση των ασθενών καθώς και σημαντικά μεγαλύτερη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, σε σύγκριση με τον συνδυασμό πεμεξετρίδης και χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο συνδυασμός του pembrolizumab με τις δύο χημειοθεραπείες, πέτυχε και τους δύο κύριους στόχους της μελέτης (συνολική επιβίωση και επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου), ενώ το προφίλ ασφάλειας του pembrolizumab ήταν συνεπές με όσα έχουν παρατηρηθεί σε προηγούμενες μελέτες.

Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν επισήμως σε επερχόμενο ιατρικό συνέδριο, που όμως δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμα, ενώ θα υποβληθούν και στις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές για έγκριση.

Πηγή: www.reuters.com/article/

Τρίτη, 30 Ιανουάριος 2018 12:34

Grants4Tech και Grants4Apps από την Bayer

Δύο πρωτοπόρα διεθνή προγράμματα τεχνολογίας και καινοτομίας που απευθύνονται και σε Έλληνες επιστήμονες/τεχνολόγους, επιχειρηματίες και νεοφυείς επιχειρήσεις παρουσίασε σήμερα η Διευθύντρια Τμήματος Επικοινωνίας και Δημοσίων σχέσεων της Bayer Hellas Σόνια Μουσαβερέ στα πλαίσια του 3ο Συνέδριου Τεχνολογίας της Ναυτεμπορικής, το οποίο έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Royal Olympic.

 

O διαγωνισμός ρομποτικής Grants4Tech και η ανοιχτή πρωτοβουλία καινοτομίας Grants4Apps αποτελούν δύο νέα ειδικά προγράμματα του γερμανικού κολοσσού με περισσότερα από 150 χρόνια ιστορίας, τα οποία επιστρατεύουν την τεχνολογία και την καινοτομία στην υπηρεσία της βιοεπιστήμης.

 

Μέσα από τα προγράμματα αυτά, η Bayer επιζητά την εξειδίκευση στην τεχνολογία, ώστε να ενισχύσει και να εξελίξει την παραγωγική διαδικασία, αλλά και την ορθή χρήση των προϊόντων της, παρέχοντας έτσι υπηρεσίες υψηλής ποιότητας, που έρχονται από το μέλλον.

 

Η Bayer έχει ισχυρό ιστορικό και εμπειρία σε συνεργασίες που προάγουν την καινοτομία. Για παράδειγμα, μαζί με τη Bosch ανέπτυξε νέες ψηφιακές λύσεις «Smart Spraying». Η συμφωνία συνεργασίας στον τομέα της έρευνας βοήθησε στο να γίνουν οι καλλιέργειες ψηφιακές. 

 

Όπως ανέφερε κα Μουσαβερέ, ο διαγωνισμός ρομποτικής Grants4Tech στοχεύει να ενισχύσει τον δεσμό μεταξύ της βιομηχανίας της βιοεπιστήμης και της ακαδημαϊκής έρευνας στον τομέα της ρομποτικής και τους υποστηρικτές της.  Στόχος της Bayer είναι η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης νέας κατηγορίας  εφαρμογών βασισμένη στη σύγχρονη ρομποτική.

 

Παράλληλα, το Grants4Apps αποτελεί μια ανοιχτή πρωτοβουλία καινοτομίας, που ξεκίνησε το 2013 ως πρόγραμμα crowdsourcing. Το πρόγραμμα αυτό́ παρέχει οικονομική στήριξη σε προγραμματιστές και νεοσύστατες επιχειρήσεις για έργα σχετικά́ με λογισμικό, hardware και τεχνολογία, τα οποία συμβάλλουν στη βελτίωση της υγείας και των θεραπευτικών διαδικασιών. 

 

Ειδικότερα, στα πλαίσια του Grants4Apps Αccelarator η Bayer προσφέρει χώρο ιδιωτικών γραφείων για 5 νεοφυείς επιχειρήσεις ενεργές στη ψηφιακή υγεία, στα κεντρικά γραφεία του Τομέα Φαρμάκων στο Βερολίνο. Κάθε επιλεγμένη νεοφυής επιχείρηση λαμβάνει έως και 50.000 ευρώ ως οικονομική ενίσχυση και μπορεί να παραμείνει στους χώρους του accelarator για περίπου 100 ημέρες.

 

H κα Σόνια Μουσαβερέ δήλωσε: 

 

«Για να μπορούμε να συνεχίσουμε να καινοτομούμε, επιδιώκουμε συνεργασίες με αυτές τις εταιρίες που κατέχουν την καινοτομία στην τεχνολογία. Έτσι, η Bayer διευρύνει τη προσέγγιση της στην ανοικτή καινοτομία με μια σειρά από πρωτοβουλίες όπως τα Grants4Tech και Grants4Apps. Με αυτά τα πρωτοπόρα προγράμματα η Bayer βάζει την τεχνολογία και καινοτομία στην υπηρεσία της βιοεπιστήμης.»

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χορήγησε πρόσφατα άδεια κυκλοφορίας στο μονοκλωνικό αντίσωμα ocrelizumab για ασθενείς με υποτροπιάζουσες μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης με ενεργό νόσο, η οποία καθορίζεται βάσει των κλινικών ή απεικονιστικών χαρακτηριστικών, και για ασθενείς με πρώιμη πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση, όσον αφορά στη διάρκεια της νόσου και στο επίπεδο της αναπηρίας, και με χαρακτηριστικά απεικόνισης που είναι ενδεικτικά της φλεγμονώδους δραστηριότητας.

Το ocrelizumab είναι το πρώτο φάρμακο που λαμβάνει έγκριση για τη θεραπεία της πρωτοπαθούς προϊούσας πολλαπλής σκλήρυνσης, μιας μορφής νόσου που προκαλεί αναπηρία, η οποία είναι μη αναστρέψιμη και αναπτύσσεται ταχύτατα.

Η πολλαπλή σκλήρυνση υπολογίζεται ότι προσβάλει περίπου 700.000 άτομα στην Ευρώπη, εκ των οποίων περίπου 96.000 εμφανίζουν πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή με υψηλό επίπεδο αναπηρίας. Τα περισσότερα άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζουν υποτροπιάζουσα ή πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή κατά τη διάγνωση.

Η έγκριση του ocrelizumab αποτελεί σημαντική είδηση καθώς μέχρι τώρα, δεν υπήρχε εγκεκριμένη θεραπεία για την επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου στα άτομα με πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση, τα οποία συχνά πρέπει να στηρίζονται σε μπαστούνι ή σε αναπηρικό αμαξίδιο, να εγκαταλείπουν την εργασία τους ή να απασχολούν φροντιστές για τη φροντίδα τους. Το ocrelizumab χορηγείται κάθε έξι μήνες χωρίς την απαίτηση διενέργειας ειδικών εξετάσεων μεταξύ των δόσεων.

Η έγκριση της Ε.Ε. βασίζεται σε δεδομένα από τρεις βασικές μελέτες φάσης III από το πρόγραμμα μελετών ORCHESTRA σε 2.388 ασθενείς που πέτυχαν το πρωτεύον και σχεδόν όλα τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία. Τα δεδομένα από τις δύο παρόμοιες μελέτες φάσης III σε υποτροπιάζουσες μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης (OPERA I και OPERA II) κατέδειξαν την ανώτερη αποτελεσματικότητα του ocrelizumab έναντι υψηλής δόσης ιντερφερόνης βήτα-1a, με περίπου το 80% των ασθενών να μην εμφανίζουν υποτροπή και να επιδεικνύουν σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό εξέλιξης της νόσου στο διάστημα των δύο ετών ελεγχόμενης θεραπείας. Το ocrelizumab αύξησε, επίσης σημαντικά, την πιθανότητα οι ασθενείς να μην εμφανίζουν στοιχεία ενεργότητας της νόσου (NEDA, εγκεφαλικές βλάβες, υποτροπές και επιδείνωση της αναπηρίας) κατά 64% στη μελέτη OPERA I και 89 % στην OPERA II συγκριτικά με ιντερφερόνη βήτα-1a υψηλής δόσης (p<0,0001 και p<0,0001).

Σε μια ξεχωριστή μελέτη φάσης ΙΙΙ για την πρώιμη πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση (ORATORIO), το ocrelizumab ήταν η πρώτη και μοναδική θεραπεία που επέδειξε σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της αναπηρίας και μείωση των δεικτών ενεργότητας της νόσου στον εγκέφαλο (εμφάνιση βλαβών στη μαγνητική τομογραφία) έναντι του εικονικού φαρμάκου με διάμεση περίοδο παρακολούθησης τα  τρία έτη. Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ocrelizumab είχαν 24% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν εξέλιξη της αναπηρίας για τρεις συνεχόμενους μήνες και 25 % λιγότερες πιθανότητες για εξέλιξη της αναπηρίας για 6 συνεχόμενους μήνες (p=0,0321 και p=0,0365, αντίστοιχα). Το ocrelizumab συνέβαλε, επίσης, σημαντικά στην επιβράδυνση της εξέλιξης των προβλημάτων βάδισης κατά 29,4%, όπως μετρήθηκε από τη δοκιμασία χρονομετρούμενης βάδισης 25 ποδιών (T25FW), έναντι του εικονικού φαρμάκου (p=0,0404).

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίστηκαν με το ocrelizumab σε όλες τις μελέτες φάσης ΙΙΙ ήταν αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση και λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, οι οποίες ήταν κυρίως ήπιας έως μέτριας βαρύτητας.

Το ocrelizumab έχει λάβει έγκριση για χρήση σε χώρες της Βόρειας Αμερικής, της Νότιας Αμερικής, της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και στην Αυστραλία και την Ελβετία.

 

Σχετικά με το ocrelizumab

Το ocrelizumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να στοχεύει εκλεκτικά έναν συγκεκριμένο τύπο κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, που ονομάζονται CD20- Β-λεμφοκύτταρα, που εκτιμάται ότι συμβάλλουν στην καταστροφή της μυελίνης (ουσίας που παίζει βασικό ρόλο στη μόνωση και υποστήριξη των νευρικών κυττάρων) και στην αξονική βλάβη (στα νευρικά κύτταρα). Αυτή η καταστροφή των νευρικών κυττάρων μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία τα άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση. Βάσει των προκλινικών μελετών, το ocrelizumab δεσμεύεται στις CD20 επιφανειακές κυτταρικές πρωτεΐνες, που εκφράζονται σε ορισμένα Β κύτταρα, αλλά όχι στα αρχέγονα κύτταρα ή τα πλασματοκύτταρα, και επομένως σημαντικές λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να διατηρηθούν.

Το ocrelizumab χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση κάθε έξι μήνες. Η αρχική δόση χορηγείται ως δύο εγχύσεις των 300 mg, χορηγούμενες με διάστημα 2 εβδομάδων μεταξύ των δόσεων. Οι επόμενες δόσεις χορηγούνται ως εφάπαξ έγχυση των 600 mg.

 

Σχετικά με την Πολλαπλή Σκλήρυνση

Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μία χρόνια νόσος, η οποία προσβάλλει κατ’ εκτίμηση 2,3 εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο, για την οποία στην παρούσα φάση δεν υπάρχει θεραπεία. Η πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται με μη φυσιολογικό τρόπο στη μόνωση και τις υποστηρικτικές δομές των νευρικών κυττάρων (έλυτρο μυελίνης) του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού και των οπτικών νεύρων, προκαλώντας φλεγμονή και επακόλουθη βλάβη. Η βλάβη αυτή μπορεί να προκαλέσει ποικίλα συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της μυϊκής αδυναμίας, της κόπωσης και της δυσκολίας στην όραση, και μπορεί να οδηγήσει τελικά σε αναπηρία. Τα περισσότερα άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση εμφανίζουν το πρώτο τους σύμπτωμα σε ηλικία μεταξύ 20 και 40 ετών με αποτέλεσμα η νόσος να αποτελεί κύρια αιτία μη τραυματικής αναπηρίας στους νεότερους ενήλικες.

Η υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση (RRMS) είναι η συχνότερη μορφή της νόσου και χαρακτηρίζεται από επεισόδια νέων ή επιδεινούμενων σημείων ή συμπτωμάτων (υποτροπών), τα οποία ακολουθούνται από διαστήματα ανάκαμψης. Περίπου το 85% των ατόμων με πολλαπλή σκλήρυνση διαγιγνώσκεται αρχικά με RRMS. Η πλειοψηφία των ατόμων που διαγιγνώσκεται με RRMS θα μεταπέσει τελικά σε δευτεροπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση, στην οποία θα εμφανίσει εξέλιξη της αναπηρίας με την πάροδο του χρόνου.  Οι υποτροπιάζουσες μορφές της πολλαπλής σκλήρυνσης περιλαμβάνουν άτομα με RRMS και άτομα με δευτεροπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση που συνεχίζουν να εμφανίζουν υποτροπές.

Η πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση (PPMS) είναι μία εκφυλιστική μορφή νόσου, η οποία χαρακτηρίζεται από συνεχόμενη  επιδείνωση αλλά συνήθως χωρίς διακριτές υποτροπές ή περιόδους ύφεσης.  Περίπου το 15% των ατόμων με πολλαπλή σκλήρυνση διαγιγνώσκεται με πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή της νόσου.   Η αναπηρία εξελίσσεται δύο φορές πιο γρήγορα στην PPMS σε σχέση με την υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση, το οποίο σημαίνει ότι τα άτομα με PPMS μπορεί να χρειάζονται  βοηθήματα βάδισης ή να καταλήγουν σε αναπηρικό αμαξίδιο, να μην είναι σε θέση να εργαστούν, και να χρήζουν τη βοήθεια φροντιστών για τη φροντίδα τους νωρίτερα.12 Επιπλέον, σε ένα πρόσφατο άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό “Multiple Sclerosis Journal” σημειώνεται ότι η ποιότητα της ζωής για ένα άτομο με πολλαπλή σκλήρυνση με βαριά αναπηρία (Διευρυμένη κλίμακα κατάστασης αναπηρίας>7), όπως μετράται από τις μέσες βαθμολογίες χρησιμότητας στο ερωτηματολόγιο EQ-5D, συγκαταλέγεται μεταξύ των χειροτέρων για τις χρόνιες παθήσεις.  Υπάρχει σημαντική επιβάρυνση για τα άτομα που πάσχουν από πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση και σαφή κλινική ανάγκη έναρξη θεραπείας το συντομότερο δυνατό με στόχο τον έλεγχο της ενεργότητας της νόσου και της εξέλιξης της αναπηρίας.

Στα άτομα με όλες τις μορφές πολλαπλής σκλήρυνσης  η νόσος μπορεί να είναι ενεργή  -  υπό την έννοια της  φλεγμονής στο νευρικό σύστημα και της  μόνιμης απώλειας  των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο - ακόμα και όταν τα κλινικά συμπτώματα τους δεν είναι εμφανή ή δεν φαίνεται να επιδεινώνονται.  Ένας σημαντικός στόχος για τη θεραπεία της πολλαπλής σκλήρυνσης είναι η μείωση της ενεργότητας της νόσου το συντομότερο δυνατό.

Παραδόθηκε και τίθεται σε λειτουργία το Τμήμα «Μαστού» του Γ.Ν.Α. «Αλεξάνδρα» συνολικού εμβαδού 415 τ.μ. «με αξιοπρεπείς χώρους νοσηλείας», όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο διοικητής του νοσοκομείου κ. Δ. Βεζυράκης .

Το τμήμα που επανασχεδιάστηκε και ανακατασκευάστηκε είναι δυναμικότητας 18 κλινών και έχει εφοδιαστεί με σύγχρονο ξενοδοχειακό και ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό ενώ διαθέτει όλους τους απαιτούμενους βοηθητικούς χώρους.

Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και εντάσσεται  στο  πλαίσιο  έργων  ανακαίνισης-αναβάθμισης  του

Γ.Ν.Α «Αλεξάνδρα».

 

Με την ευκαιρία της συμλήρωσης των 100 χρόνων από την ίδρυσή του, το Υουργείο Υγείας πραγματοποιεί επετειακή εκδήλωση την Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 18:30 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Δημήτρης Μητρόουλος).

 

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα παρουσιασθεί Λεύκωμα με τίτλο «Ένας Αιώνας Υγείας 1917-2017».

H χειρουργική αντιμετώπιση, η ακτινοθεραπεία και οι κυτταροτοξικές ή στοχεύουσες θεραπείες αποτελούν τις βασικές θεραπευτικές επιλογές στην αντιμετώπιση του καρκίνου τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά η μακροχρόνια επιβίωση και η βελτίωση της ποιότητας ζωής, παραμένουν μη επιτεύξιμοι στόχοι για πολλούς ασθενείς με προχωρημένη νόσο, σύμφωνα με μελέτες.

Για την αντιμετώπιση αυτής της ανεκπλήρωτης ιατρικής ανάγκης, έρχεται να συμβάλει η ανοσο-ογκολογία, η οποία περιλαμβάνει παράγοντες, των οποίων ο πρωταρχικός στόχος είναι η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού για την καταπολέμηση του καρκίνου.

Αυτό τόνισε ο πρόεδρος της Εταιρείας Ογκολόγων – Παθολόγων Ελλάδας, Διευθυντής Ογκολογικης Μονάδας της «Βιοκλινικής» Θεσ/νίκης Ιωάννης Μπουκοβίνας σε σημερινή συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε από την Bristol-Myers Squibb στην Αθήνα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου που εορτάζεται κάθε χρόνο παγκοσμίως, στις 4 Φεβρουαρίου.

Ο κ. Ιωάννης Μπουκοβίνας αναφέρθηκε σε μια σειρά εκδηλώσεων που διοργανώνει η ΕΟΠΕ με στόχο την ενημέρωση του κοινού, προσθέτοντας ότι «o καρκίνος παραμένει από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως και αυτό αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση για την ιατρική κοινότητα.

Ανοσοθεραπεία και Μελάνωμα

Στη συνέχεια η Καθηγήτρια Παθολογίας Ογκολογίας, Α’ Παθολογική Κλινική, Γ.Ν. «Λαϊκό», κα Έλενα Γκόγκα μίλησε για το μελάνωμα που αποτελεί μία μορφή καρκίνου του δέρματος και δήλωσε «Το μεταστατικό μελάνωμα αποτελεί την πιο θανατηφόρο μορφή της νόσου και παρουσιάζεται όταν ο καρκίνος εξαπλωθεί πέραν της επιφάνειας του δέρματος σε άλλα όργανα. Η επίπτωση του μελανώματος αυξάνεται σταθερά τα τελευταία 30 έτη. Το μελάνωμα είναι κυρίως ιάσιμο όταν αντιμετωπιστεί στα πρώιμα στάδια. Ωστόσο, ασθενείς με προχωρημένο μελάνωμα Σταδίου IV ιστορικά έχουν ποσοστό πενταετούς επιβίωσης 15% έως 20% και δεκαετούς επιβίωσης περίπου 10% έως 15%. Με την εισαγωγή της ανοσοθεραπείας, τα δεδομένα αυτά αλλάζουν. Η πενταετής επιβίωση διαμορφώνεται στο 35-40% με τη μονοθεραπεία anti-PD1 παραγόντων, ενώ συνδυάζοντας ανοσοθεραπευτικούς παράγοντες, σημειώνονται ποσοστά τριετούς επιβίωσης κοντά στο 60%».

Επίσης πρόσθεσε πως «πολύ σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί και για τους ασθενείς με εξαιρέσιμο μελάνωμα υψηλού κινδύνου, οι οποίοι μπορεί να λάβουν επικουρική θεραπεία. Οι εν λόγω ασθενείς, παρά τη χειρουργική παρέμβαση και την πιθανή επικουρική θεραπεία, παρουσιάζουν υποτροπή και εξέλιξη σε μεταστατική νόσο.

Σε διάστημα πέντε ετών, η πλειοψηφία των ασθενών με νόσο Σταδίου IIIb και IIIc (68% και 89%, αντίστοιχα) εμφανίζουν υποτροπή και αποτελούν μια ακάλυπτη ανάγκη. Ωστόσο, πολύ πρόσφατα ανακοινώθηκαν δεδομένα που αναδεικνύουν τη συνεισφορά της ανοσοθεραπείας και σε αυτήν την κατηγορία των ασθενών. Δεδομένα που ανακοινώθηκαν στο ESMO, δείχνουν πως ο αναστολέας του PD-1 βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου, επιδεικνύοντας ανώτερα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της καλύτερης ανοχής, σε σύγκριση με ένα δραστικό φάρμακο ελέγχου, στο πλαίσιο της επικουρικής θεραπείας για το μελάνωμα».

Ανοσοθεραπεία και Καρκίνος του πνεύμονα

Ο Καθηγητής Παθολογίας – Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών & Δ/ντής της Γ. Παθολογικής Κλινικής Γ.Ν.Ν.Θ.Α «Η Σωτηρία», κ. Κωνσταντίνος Συρίγος δήλωσε σχετικά με τον καρκίνο του πνεύμονα πως «αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως με μεγάλο ποσοστό των ασθενών να διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο της νόσου, αφού η νόσος δεν δίνει συνήθως πρώιμα συμπτώματα. Στην Ελλάδα έχει υπολογισθεί ότι 6.500 άτομα χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους από αυτή τη μορφή καρκίνου, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο κάπνισμα».

Επίσης ανέφερε «είναι σημαντικό πως η χώρα μας βρίσκεται στην πρωτοπορία της έρευνας στον καρκίνο του πνεύμονα με τις περισσότερες από τις νεότερες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων των ανοσοθεραπειών, να είναι διαθέσιμες και στην Ελλάδα σε εξειδικευμένα ογκολογικά κέντρα. Ειδικότερα, με την εισαγωγή της ανοσοθεραπείας έχουν σημειωθεί σημαντικές βελτιώσεις τόσο στην επιβίωση ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα - με τα ποσοστά να ανέρχονται στο 16-18% στην τριετία - όσο και στην ποιότητα ζωής τους, με διαχειρίσιμο προφίλ ασφάλειας».

Ανοσοθεραπεία και καρκίνος του νεφρού

Στην εισήγησή του ο Καθηγητής Θεραπευτικής Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γ.Ν. «Αλεξάνδρα», κ. Αριστοτέλης Μπάμιας αναφέρθηκε στην ελπίδα που έφερε η ανοσοθεραπεία στον καρκίνο του νεφρού. Ο κ. Μπάμιας τόνισε ότι «ο καρκίνος του νεφρού είναι ο 12ος πιο συχνός καρκίνος παγκοσμίως και εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες, συνήθως στην έκτη και έβδομη δεκαετία της ζωής. Παρόλο που οι εξελίξεις στις στοχεύουσες θεραπείες για την αντιμετώπιση του καρκίνου του νεφρού από το 2006 έως σήμερα ήταν ραγδαίες, υπάρχουν ακόμη σημαντικά περιθώρια βελτίωσης. Από τον Απρίλιο του 2016 η μοντέρνα ανοσοθεραπεία έχει εμπλουτίσει τη θεραπευτική φαρέτρα στη μάχη των ασθενών με μεταστατικό καρκίνο νεφρού». Παρουσίασε πολύ σημαντικά στοιχεία κλινικής μελέτης, που έδειξαν ότι η ανοσοθεραπεία εκτός από μακροχρόνιο όφελος στη συνολική επιβίωση έναντι της καθιερωμένης θεραπείας, πρόσφερε στους ασθενείς και καλύτερης ποιότητας επιβίωση η οποία, όπως τόνισε, βελτιωνόταν κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Τα δεδομένα αυτά, επεσήμανε ο κ. Μπάμιας, κατέταξαν δικαίως την ανοσοθεραπεία στις κατευθυντήριες οδηγίες, ως θεραπεία εκλογής επί αποτυχίας προηγούμενης θεραπείας στο νεφροκυτταρικό καρκίνωμα.

«Σε αντίθεση με τον καρκίνο του νεφρού, τα τελευταία 15 χρόνια χαρακτηρίσθηκαν από πενιχρά αποτελέσματα στην προσπάθεια ανεύρεσης νέων φαρμάκων για τον καρκίνο του ουροθηλίου», σύμφωνα με τον κ. Μπάμια.

Όπως ανέφερε, «το ουροθηλιακό καρκίνωμα είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος καρκίνου της ουροδόχου κύστης και είναι ο πέμπτος πιο συχνός τύπος καρκίνου που διαγιγνώσκεται στην Ευρώπη». Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελετών που παρουσίασε, ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με μεταστατικό καρκίνο ουροθηλίου μπορεί να ωφεληθεί σήμερα από την ανοσοθεραπεία. «Η ανοσοθεραπεία, η οποία βοηθάει σημαντικά ασθενείς με πρώιμο ουροθηλιακό καρκίνο, με τη μοντέρνα της μορφή πλέον, προσφέρει μια αποτελεσματική θεραπεία και σε πιο προχωρημένα στάδια της νόσου, η οποία μέχρι τώρα χαρακτηριζόταν από ένδεια θεραπευτικών επιλογών».

Ανοσοθεραπεία και Καρκίνοι της Κεφαλής και του Τραχήλου

Η Αν. Καθηγήτρια Παθολογίας - Ογκολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Β. Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Γ.Π.Ν. «Αττικόν», κα Αμάντα Ψυρρή δήλωσε «Οι τύποι του καρκίνου που είναι γνωστοί ως καρκίνοι της κεφαλής και του τραχήλου συνήθως εξορμώνται από πλακώδη κύτταρα που επικαλύπτουν το βλεννογόνο στην περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου, όπως η εσωτερική επιφάνεια της στοματικής κοιλότητας και του φάρυγγα. Ο καρκίνος της κεφαλής και του τραχήλου αποτελεί τον 7ο συχνότερο καρκίνο παγκοσμίως, με έναν εκτιμώμενο αριθμό 600.000 νέων περιπτώσεων ανά έτος και 223.000-300.000 θανάτων ανά έτος. Η παγκόσμια επίπτωση του καρκινώματος της κεφαλής και του τραχήλου εκ πλακωδών κυττάρων (SCCHN) αναμένεται να αυξηθεί κατά 17% μέχρι και το 2022. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης αναφέρεται ως χαμηλότερο από 4% για τη μεταστατική νόσο Σταδίου  IV».                                                                                                                                      

Επίσης, τόνισε ότι «Για πρώτη φορά μετά από μία δεκαετία, μία νέα κατηγορία φαρμάκων, οι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες, προστίθενται στη θεραπευτική φαρέτρα της ογκολογίας, καθιστώντας το μέλλον της θεραπείας του προχωρημένου καρκίνου κεφαλής και τραχήλου πιο ελπιδοφόρο. Τα δεδομένα δείχνουν ότι η θεραπεία με anti-PD1 παράγοντα αυξάνει την ολική επιβίωση ασθενών με προχωρημένο καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, σταθεροποιώντας τα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής των ασθενών, συμπεριλαμβανομένων της καθημερινής δραστηριότητας και της κοινωνικής επάρκειας».

Ανοσοθεραπεία και Λέμφωμα Hodgkin

Στην εισήγησή του σχετικά με τις εξελίξεις στον τομέα της θεραπείας του λεμφώματος Hodgkin ο κ. Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Αιματολογίας της Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α στην Αιματολογική Κλινική του Γ. Ν. «Λαϊκό», ανέφερε ότι «το λέμφωμα Hodgkin αποτελεί μια από τις συχνότερες αιματολογικές κακοήθειες με σχετικά χαμηλή, ουδόλως όμως αμελητέα θνητότητα. Περίπου 20-30% των ασθενών υποτροπιάζουν μετά από τη χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής με ή χωρίς ακτινοθεραπεία, οπότε ο θεραπευτικός αλγόριθμος περιλαμβάνει χημειοθεραπεία διάσωσης και ακολούθως μεγαθεραπεία με αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Δυστυχώς μόνο οι μισοί περίπου από αυτούς τους ασθενείς ιώνται, με τους υπόλοιπους μισούς να απαιτούν περαιτέρω θεραπεία με γενικώς πτωχά αποτελέσματα. Ακριβώς στο σημείο αυτό, η εισαγωγή της ανοσοθεραπείας έναντι των μορίων CD30 και PD-1 έχει δώσει νέα ελπίδα στους ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό λέμφωμα Hodgkin μετά την αυτόλογη μεταμόσχευση».

Αναφερόμενος στη χορήγηση των αναστολέων PD1 σε αυτούς τους ασθενείς που έχουν αστοχήσει τόσο η αυτόλογη μεταμόσχευση όσο και η ανοσοθεραπεία έναντι του CD30 σχολίασε ότι «τα ποσοστά ελέγχου της νόσου είναι περίπου 70% με τη μέση διάρκεια των υφέσεων να ξεπερνά τους 12-18 μήνες και με συνολική επιβίωση περίπου 90% στους 18 μήνες έναντι περίπου 60% με τις συμβατικές θεραπείες. Είναι μάλιστα εντυπωσιακό ότι πολλοί ασθενείς, στους οποίους το φορτίο της νόσου δεν ελαττώνεται σε ικανό βαθμό, παρουσιάζουν σημαντικό κλινικό όφελος με παρατεταμένη σταθεροποίηση της νόσου και ποιοτική επιβίωση». Κλείνοντας τόνισε ότι «διεξάγονται κλινικές μελέτες για την αξιολόγηση του θεραπευτικού οφέλους των ανοσοθεραπειών και σε πρωιμότερες γραμμές θεραπείας και ιδίως σε νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin».

NIVOLUMAB: καινοτόμος θεραπευτική επιλογή στον τομέα της ανοσo-oγκολογίας

Το nivolumab είναι προσβάσιμο και από τους ασθενείς στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση του μελανώματος ως μονοθεραπεία και σε συνδυασμό με ipilimumab, του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα εκ πλακωδών και εκ μη πλακωδών κυττάρων, του ουροθηλιακού καρκινώματος, του νεφροκυτταρικού καρκίνου, του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου και του κλασσικού λεμφώματος Ηodgkin.

Το nivolumab είναι ένας αναστολέας του ανοσολογικού σημείου ελέγχου προγραμματισμένου θανάτου-1 (PD-1), ο οποίος είναι μοναδικά σχεδιασμένος για να αξιοποιεί το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, ώστε να συμβάλλει στην αποκατάσταση της αντικαρκινικής ανοσολογικής ανταπόκρισης. Αξιοποιώντας το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού για την καταπολέμηση του καρκίνου, το nivolumab έχει καταστεί μία καινοτόμος θεραπευτική επιλογή σε πολλαπλούς τύπους καρκίνου.

Το παγκόσμιο πρόγραμμα ανάπτυξης του nivolumab βασίζεται στην επιστημονική εξειδίκευση της Bristol-Myers Squibb στο πεδίο της Ανοσο-Ογκολογίας και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κλινικών μελετών (σε όλες τις φάσεις ανάπτυξης αυτών) σε διαφορετικές νεοπλασίες.

Μέχρι σήμερα, στο πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης του nivolumab έχουν ενταχθεί περισσότεροι από 25.000 ασθενείς παγκοσμίως ενώ στην Ελλάδα, διεξάγονται σήμερα 19 κλινικές μελέτες σε ένα ευρύ φάσμα συμπαγών και αιματολογικών όγκων ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι το nivolumab έχει χορηγηθεί στην Ελλάδα μέσα από προγράμματα παρηγορητικής θεραπείας σε ένα μεγάλο αριθμό ασθενών.

 

Βασικό μέσο για την αναχαίτιση των νοσημάτων που προκαλούνται από τον ιό των Ανθρώπινων Θηλωμάτων (HPV), ενός από τους πιο συχνούς και μεταδοτικούς ιούς, αποτελεί ο εμβολιασμός.

 

Μεταδίδεται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής. Το προφυλακτικό δεν μπορεί να προστατεύσει πλήρως γιατί ο ιός μεταδίδεται και μέσω του δέρματος. Κάποιοι από τους τύπους του ιού χαρακτηρίζονται ως «χαμηλού κινδύνου» και είναι υπεύθυνοι για τα γεννητικά κονδυλώματα, το πιο συχνό σεξουαλικό μεταδιδόμενο νόσημα. Αντίστοιχα, κάποιοι άλλοι τύποι, που χαρακτηρίζονται ως «υψηλού κινδύνου» τύποι είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη νεοπλασιών και καρκίνων στο τράχηλο της μήτρας, στο κόλπο, στο αιδοίο, στο πρωκτό και στη στοματοφαρυγγική κοιλότητα.

 

Υπολογίζεται ότι 8 στις 10 γυναίκες θα εκτεθούν σε κάποιο από τα στελέχη τους ιού μέχρι την ηλικία των 50 ετών. Με τη βοήθεια των ενδεδειγμένων εξετάσεων μπορεί να προσδιοριστεί αν έχει υπάρξει βλάβη σχετιζόμενη με τον ιό και να ταυτοποιηθεί ο τύπος του ιού που την έχει προκαλέσει.

 

Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι σημαντικός. Η συγκεκριμένη μορφή κακοήθειας αποτελεί τον 2ο συχνότερο καρκίνο στις γυναίκες ηλικίας 20-44 ετών στην Ευρώπη και στην Ελλάδα.

 

Η ανάπτυξη των εμβολίων έναντι του HPV, είναι το αποτέλεσμα της επιστημονικής ανακάλυψης για τη σχέση του ιού HPV με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Ανακάλυψη για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής το 2008 ο Γερμανός Χάραλντ Τσουρ Χάουζεν.

 

Από τη κυκλοφορία των πρώτων εμβολίων έναντι του HPV έχουν περάσει σχεδόν 11 χρόνια. Πλέον με το 9δύναμο εμβόλιο μπορεί να επιτευχθεί ευρύτερη κάλυψη από τα πλέον επικίνδυνα για ανάπτυξη κακοήθειας στελέχη του ιού και από τα στελέχη που προκαλούν τη μεγάλη πλειοψηφία των γεννητικών κονδυλωμάτων.

 

Μέχρι σήμερα περισσότερες από 270 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων έχουν διατεθεί σε ολόκληρο τον κόσμο, εκ των οποίων πάνω από το 1,5 εκατομμύριο στην Ελλάδα. Μεγάλος αριθμός μελετών, αναλύσεις ειδικών (π.χ. Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) και δεδομένα από την καθημερινή πράξη επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων και το καλό προφίλ ασφαλείας τους.

 

Ο έγκαιρος εμβολιασμός πριν την έναρξη των σεξουαλικών επαφών και την δυνητική έκθεση στον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι πολύ σημαντικός για την μέγιστη δυνατή προστασία του πληθυσμού.

 

Το εννεαδύναμο εμβόλιο, που εντάχθηκε το καλοκαίρι του 2017 στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, χορηγείται δωρεάν σε κορίτσια ηλικίας 11 έως 18 ετών και σε συγκεκριμένους πληθυσμούς ηλικίας 18-26 ετών (γυναίκες που ανήκουν στο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, γυναίκες σε ανοσοκαταστολή όπως και άνδρες που έχουν σεξουαλικές σχέσεις με άλλους άνδρες).

 

Προστατεύει από τους 7 πλέον ογκογόνους τύπους του ιού (τους τύπους 16, 18, 31,33,45,52,58) και τους 2 τύπους (6,11), παρέχοντας ασπίδα προστασίας για το 90% των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας, των γεννητικών κονδυλωμάτων και το 89% των προκαρκινικών αλλοιώσεων που σχετίζονται με τον HPV στην πρωκτογεννητική περιοχή.

 

Τα εμβόλια έναντι του HPV έχουν ένδειξη από την ηλικία των 9 ετών και άνω και για τα δύο φύλα. Οι οδηγίες όμως της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμού που περιγράφονται παραπάνω δε συστήνουν τον εμβολιασμό σε επιπλέον πληθυσμούς και ως εκ τούτου δεν υπάρχει αποζημίωση από τα ασφαλιστικά Ταμεία. Η επιστημονική συζήτηση  όμως για το αν θα πρέπει και τα νεαρά αγόρια ηλικίας 11-18 ετών να ενταχθούν στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών είναι σε εξέλιξη.

 

Ακόμα και αν μία γυναίκα ή άνδρας είναι σεξουαλικά ενεργός και συνεπώς υπάρχει υψηλή πιθανότητα έκθεσης σε κάποιο από τα στελέχη του ιού όφελος από τον εμβολιασμό υπάρχει. Η πιθανότητα κάποιος να έχει μολυνθεί ταυτόχρονα από όλους τους τύπους HPV που καλύπτονται από το εμβόλιο είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Με τον εμβολιασμό το άτομο προστατεύεται έναντι διαφόρων τύπων του ιού που θα μπορούσαν να είναι απειλητικοί για την υγεία του στο μέλλον.

 

Ο εμβολιασμός έναντι του HPV δεν καταργεί την εξέταση Παπανικολάου και τις υπόλοιπες μεθόδους ανίχνευσης (π.χ. HPV-DNA test). O συνδυασμός του εμβολιασμού και των μεθόδων ανίχνευσης προσφέρει την μέγιστη προστασία από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.