Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2019
Ο οξύς πόνος συχνά προκαλεί έντονη ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος και υπερέκκριση μεγάλης ποσότητας των νευρο-ορμονών του στρες (βλ αδρεναλίνη). Όταν τα επεισόδια του πόνου επαναλαμβάνονται τότε ο οργανισμός παράγει σταθερά υψηλά επίπεδα αδρεναλίνης έτσι ώστε τα επίπεδα της ορμόνης αυτής στο αίμα να παραμένουν υψηλά ακόμη και χωρίς νέα επεισόδια πόνου. Αυτό το γεγονός χαμηλώνει το «κατώφλι» του πόνου και προκαλεί γενικευμένη υπεραλγησία ακόμη και χωρίς εξωτερικό ερέθισμα πόνου. Επίσης ο χρόνιος πόνος προκαλεί κατάθλιψη και συναισθηματικές αντιδράσεις που συνολικά επιδεινώνουν την δυσφορία που προκαλεί η χρονιότητα του αλγεινού ερεθίσματος. Η ακρόαση χαλαρωτικής-ονειρικής μουσικής, έχουν δείξει μέχρι σήμερα...
Και να που φτάσαμε πάλι να συζητάμε για τα βασικά. Όχι μόνο στο δικό μας τομέα, αυτόν της υγείας, αλλά γενικότερα στα όσα συμβαίνουν καθημερινά με τη μορφή χιονοστιβάδας καταβαραθρώνοντας αξίες, προσωπικότητες, έννοιες, πολιτικές και κυρίως τη λογική και την αξιοπρέπεια των μη προνομιούχων συμπολιτών μας. Οι κυβερνητικές επιλογές σε όλα τα επίπεδα, εφήμερες και ευκαιριακές ως επί το πλείστον, στρέφονται ευθέως εναντίον αυτών που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να υπηρετήσουν. Ο πήχης της ποιότητας σε όλες τις εκφάνσεις της άσκησης πολιτικής, έχει κατέβει σε σημείο ανησυχητικό υιοθετώντας με συνοπτικές διαδικασίες τη λογική της εξομοίωσης και της κονιορτοποίησης κάθε ίχνους...
Οι ανάγκες  για την αντιμετώπιση, διαχείριση και αποκατάσταση των επιπτώσεων στην υγεία από καταστροφές παγκοσμίως είναι σήμερα σημαντική προτεραιότητα των κοινωνιών. Κατά τα τελευταία 30 χρόνια φυσικές καταστροφές έχουν σκοτώσει 4 εκατομμύρια ανθρώπους και έχουν πλήξει περισσότερους από 1 δισεκατομμύριο! Δεν πρέπει να πειθόμαστε από αυτούς που θεωρούν μύθο την κλιματική αλλαγή. Το αντίθετο: η κλιματική αλλαγή είναι διαρκώς παρούσα και επηρεάζει σημαντικά τη ζωή μας. Στην Ελλάδα μάλιστα επιβεβαιώθηκε κατά δραματικό τρόπο η ύπαρξή της με την τραγωδία στη Μάνδρα της Αττικής. Θα είναι δύσκολο όμως να αντληθούν διδάγματα από την τραυματική αυτή εμπειρία χωρίς μια καλά σχεδιασμένη επιστημονική...
Κυριακή, 03 Δεκέμβριος 2017 23:34

ΕΚΑΒ για όλους και παντού!

Από
Καλύπτονται όλοι οι Έλληνες πολίτες από υπηρεσίες επείγουσας προνοσοκομειακής ιατρικής φροντίδας (ΕΚΑΒ); Είναι ασφαλείς οι μετακινήσεις με ασθενοφόρα (ΕΚΑΒ και ιδιωτικών κλινικών ή ιδιωτικών εργαστηρίων); Αν το κράτος αδυνατεί να προσφέρει την αντίστοιχη υπηρεσία σε όλη την επικράτεια, μπορώ να απαιτήσω να καλύπτεται από την ασφάλισή μου η χρήση ιδιωτικού ασθενοφόρου; Αποτελούν οι υπηρεσίες του ΕΚΑΒ ένα “κλειστό επάγγελμα”;   Ήταν το 2004 όταν πήγα να υπογράψω με συγκίνηση εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου την αποδοχή δωρεάς ενός παλιού ασθενοφόρου από το Ίδρυμα Ωνάσης για την Υγειονομική Περιφέρεια Κρήτης. Όταν γύρισα στην υπηρεσία συζήτησα για την υπηρεσιακή του δυνατότητα και...
Πολλές φορές ακούμε περί της εύθραυστης ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων, είτε προειδοποιητικά (ότι πρέπει να την προστατεύσουμε) είτε καταγγελτικά (μέσω ερευνών που καταγράφουν αύξηση ψυχικών προβλημάτων ή διαταραχών στον ανήλικο πληθυσμό). Σπανίως όμως μας δίνεται μια σύντομη περιγραφή του πώς και από τί επηρεάζεται η ψυχική τους υγεία. Θα δούμε άμεσα ότι πρόκειται για λίγες, πολύ βασικές προϋποθέσεις που εξασφαλίζουν την καλή ψυχική υγεία του παιδιού και του εφήβου. Επίσης θα δούμε ότι δυστυχώς το περιβάλλον που το κράτος παρέχει στους ανήλικους πολίτες του δεν ευθυγραμμίζεται με αυτές.Το πρώτο βασικό στοιχείο που πρέπει να εξασφαλίζουμε σε έναν ανήλικο είναι...
Το τελευταίο διάστημα, ολόκληρη η υγειονομική και η ακαδημαϊκή κοινότητα, παρακολούθησε με ενδιαφέρον μια εξαιρετικά ιδιότυπη διαμάχη ανάμεσα στη λογική και το παράδοξο: Από τη μια πλευρά, σύσσωμος ο κλάδος των νοσηλευτών του κλινικού και του εκπαιδευτικού τομέα προσπάθησε να τονίσει και να διατηρήσει τα αυτονόητα αναφορικά με τη δημοκρατική του εκπροσώπηση και με την επαγγελματική υπόσταση του τίτλου σπουδών του και από τη άλλη η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, έχοντας προφανώς πέσει θύμα κακών συμβουλών (και συμβούλων), επιχείρησε να παρέμβει με έναν κυνισμό που ξενίζει, στα εσωτερικά της ΕΝΕ και στις ήδη προκηρυγμένες της αρχαιρεσίες. Τη στιγμή λοιπόν που...
Η ορθή χωροταξική κατανομή των υπηρεσιών είναι κομβικό στοιχείο για την επιτυχή λειτουργία ενός συστήματος υγείας. Η τωρινή κατανομή των νοσοκομείων στο Λεκανοπέδιο Αττικής είναι άκρως προβληματική. Το  60-70%  των κλινών είναι συγκεντρωμένα στον άξονα Βασιλίσσης Σοφίας – Μεσογείων, όπου συνωστίζονται 15 δημόσια ιδρύματα, μια δεκάδα ιδιωτικών και πλήθος διαγνωστικών κέντρων. Παράλληλα, η δυτική Αττική είχε και έχει έλλειμμα, ενώ η ανατολική Αττική  δεν έχει καμία δευτεροβάθμια δημόσια δομή. Σε σχέση με τη δομή, πολλά νοσοκομεία είναι υπερβολικά μεγάλα, ενώ άλλα υπερβολικά μικρά. Σχεδόν κανένα δεν είναι εξειδικευμένο, πλην των μαιευτηρίων και των παιδιατρικών που βρίσκονται στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο....
Μας έχουν φλομώσει στο ψέμα οι Υπουργοί Υγείας και τα κυβερνητικο-ιατρο"συνδικαλιστικά" παπαγαλάκια τους ΚΑΙ για το νέο ειδικό ιατρικό μισθολόγιο (που ψηφίστηκε στην Βουλή με τον πρόσφατο μνημονιακό πολυνόμο) ΚΑΙ για τις αλλαγές που προωθούν στην "οργάνωση του χρόνου εργασίας" (που αναφέρονται στην σχετική πρόσφατη κυβερνητική πρόταση νόμου την οποία θέλουν να νομοθετήσουν ως το φθινόπωρο). Προσέξτε :   - Όταν δημοσιοποιήθηκε και εισήχθη στην Βουλή προς ψήφιση το μνημονιακό πολυνομοσχέδιο είχαμε επισημάνει (http://arsigr.blogspot.gr/2017/05/136-140-1.html) πως με την κατάργηση του (ως τώρα αφορολόγητου) επιδόματος βιβλιοθήκης και χωρίς καν να υπολογίσουμε την επικείμενη μείωση του γενικού αφορολόγητου ορίου στο εισόδημα, θα έχουμε καθαρή...
Τα πάντα ξεκινούν από μια απλή σκέψη. Ένας απλός πόνος στην καρδιά είναι μόνο η αρχή. Ακολουθεί η σκέψη πως κάτι δεν πάει καλά. Ταχυπαλμία, ζάλη, δυσκολία στην αναπνοή, αίσθηση πνιγμού, σφίξιμο στο στήθος, το σώμα ξεκινάει τον τρελό χορό του. Οι κρίσεις πανικού έρχονται ξαφνικά, χωρίς απαραίτητα να συνδέονται με κάποιο ερέθισμα, συνδέονται όμως σίγουρα με κάποια σκέψη. Για παράδειγμα, ένας κλειστός χώρος μπορεί να προκαλέσει σε ένα άτομο όλα τα παραπάνω. Αρκεί  μόνο η σκέψη του τι μπορεί να συμβεί ή να πάθει το άτομο, ο φόβος πως μπορεί να χάσει τον έλεγχο και όλα τα υπόλοιπα έρχονται...
Ποιος μπορεί να φανταστεί ότι οι πρωταθλητές που έχουν την δύναμη να «ντοπάρουν» μια ολόκληρη χωρά και ένα ολόκληρο στάδιο μπορούν να κρύβουν μυστικά που είναι πιθανό να τους κοστίσουν ακριβά, ακόμα και την ίδια τους τη ζωή! Και φυσικά δεν αναφέρομαι στην χρήση των αναβολικών άλλα στην ανάπτυξη των διατροφικών διαταραχών (ΔΔ) που χτυπάει ανελέητα το 20% της ελίτ των αθλητών. Οι έρευνες μαρτυρούν ότι οι αθλητές ανήκουν στη μεγαλύτερη ομάδα κίνδυνου για την ανάπτυξη των ΔΔ, σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες του γενικού πληθυσμού.   Αν αναρωτιέστε γιατί, ο λόγος είναι απλός: η κουλτούρα του αθλητισμού...